Tampilkan postingan dengan label Вандализмаа зогсоо. Tampilkan semua postingan
Tampilkan postingan dengan label Вандализмаа зогсоо. Tampilkan semua postingan

Selasa, 26 April 2011

Дorjko гэнэ үү? хахаха

 Дorjko гэнэ үү? Street байж болно оо, эхлээд нэрээ аятайхан биччихээд дараа нь вандализм бод мал аа!
  Монгол, Англи 2 үсэг хольж нэрээ өөрөө өөртөө өхөөрдөж бичсэн энэ бохир гартыг яалтай ч бил ээ... Бичиж байхад нь хараагүй болхоор хойноос нь үглээд ч яахав, ямар ч графит бичилтийн хэлбэргүй 1500-ийн spray барьж үзсэнээ гайхуулж явдаг малуудыг ойлгохгүй юм. Анх би ч гэсэн spray барьж төрөөгүй болхоор хэцүү л байлаа гэхдээ хэний ч бүтээл дээр дарж бичиж байсангүй. (SIGNAL-ийг дарсныг эс тооцвол) Хүний tag , throw up дээр ч дархад тухайн хүнээсээ илүү байх ёстой. Гэтэл энэ Монгол, Английн ирлийз нэртэй нөхөрт ингэж дарах эрх ч байхгүй гэж бодно. Үүнийг би хэрэв арилгахыг хүсвэл дахин коунтер өгч, гялбаа болон хүрээний шугамыг гаргана. Гэхэд энэ хүнд үүнийг ойлгох ухаан байсангүй.
Вандализмаа зогсоо!!!

Sabtu, 22 Januari 2011

Эх орондоо хайртай байх нь хамгийн энгийн зүйлээс эхэлдэг

Хот өргөжин тэлэхийн хэрээр запуусын сэтгэхүй өөрчлөгдөн, дэлхий дахины сайн муу, хэрэгтэй хэрэггүй бүхий л зүйлийг хамж шимэн сонирхох болсон. Үүний нэг нь "графит" юм. Ханан дээр элдэв зүйл зурах (би лав энэ үгтэй санал нийлдэггүй) урлагийг "графит" хэмээн нэрийддэг. Уг урлагийг зарим улс хориглодог бол зарим нь тодорхой талбай гарган өгч тухайн газар зурахыг зөвшөөрдөг байна. Манайд дээрхтэй ижил газар бол "Барс" захаас "Нарантуул" худалдааны төв хүрэх зам дагуу байрлах хашаа, мөн Сансрын тунель билээ. Өөрөөр хэлбэл, тухайн газруудад "графит" зураг зурахыг тодорхой хэмжээнд зөвшөөрдөг гэхэд болно. AUTHORISED GRAFFITI AREA
Харамсалтай нь залуус сүүлийн жилүүдэд дээрх урлагийн мөн чанарыг алдагдуулан орц, байшингийн хана, олон нийтийн газар гээд хаа сайгүй шохой, шүршдэг будаг ашиглан садар самуун зураг, элдэв хараалын үг бичих болсон.(Энийг чинь л вандализм гээд байгаа юм) Дээхэн үед залуус орцонд гитар тоглож суухдаа бие биедээ хайраа илчлэхийн тулд ханан дээр үг бичдэг байсныг бид киноноос мэднэ. Гэхдээ энэ нь тухайн үедээ цадиг замбараатай байжээ. Гэтэл хойч үе болсон залуус хана туурга дээр ямар ч зорилгогүйгээр, бүдүүлэг, ухамсаргүй гэдгээ илтгэх мэт элдэв хараалын үг, садар самуун зураг сараачиж буйн харуусмаар. Заримдаа ахмад настай хүнтэй гудамжаар алхан, шатаар өгсөж явахад өмнөөс санаа зовмоор дүр зураг, үг тодордог.
Залуусын соёлч, боловсон, эх оронч чанарыг амьдарч буй орчноор шинждэг. Гэтэл манай залуус дээрх үзүүлэлтэд "тэг" үнэлгээ авах хэмжээнд байгааг ханан дээр эрээчсэн зураг бэлхэнээ харуулна. Нөгөөтэйгүүр, цэцэрлэг, бага ангийн багачуудын хүмүүжилд дээрх утга авцалдаагүй элдэв зураг, бичиг сөргөөр нөлөөлж байгааг үгүйсгэх аргагүй.
Нийтийн өмч гэж юу болохыг хүүхэд залуус төдийлөн ойлгож ухамсарладаггүй бололтой. Учир нь ханан дээр эрээчсэн зураг тухайн хүндээ таашаал өгдөг хэдий ч байрны оршин суугч, ахмад настанд эвгүй сэтгэдэл төрүүлж, хүүхэд багачуудад буруу үлгэр дууриалал болдог. Түүнчлэн, гадаадын өндөр албан тушаалтан, жуулчид онгоцноос буугаад төрийн ордон болон нийслэлийн төв рүү орж ирдэг. Харин тэд дээрх замыг туулахдаа байшин, хашаан дээр эрээчсэн элдэв зураг, үг хэллэгийг хараад манай улсын талаар ямар сэтгэдэл анх төрдөгийг тааварлашгүй.
Хүн бүр ажлаа тараад гэрийн зүг яарна. Гэтэл орцны үүдээр ороход өмнөөс нь элдэв хараалын үг, садар самуун зураг угтахад бухимдал төрж нэг талаар стресст оруулдаг.
Хамгийн хэцүү нь эрээчиж сараачсан элдэв зургийг арилгах гэж Тохижилт үйлчилгээний компанийн ажилтан, орцны жижүүр, байгууллагын цэвэрлэгч нар "тамаа цайдаг" гэвэл хилсдэхгүй. Ялангуяа, будаг нь хатсан бол тухайн ханыг дахиж засахаас өөр аргагүй. Хүч хөдөлмөр, мөнгө цаас заран зассан хана туурган дээр нь өглөө босоход будгаар "алж тална" хэмээн хэлэхээс ч эмээх үг үсгийг "сийлсэн" байх нь харуусал, уур бухимдлыг нэгэн зэрэг төрүүлсээр байна.
Ер нь нийтийн, хувийн өмч рүү халдаж ханан дээр элдэв зүйл эрээчих нь гэмт хэрэг билээ. Учир нь тэд оршин суугчдын амгалан тайван байдал, хүч хөдөлмөрийг үгүй хийж байгаа юм. Цаашлаад нийслэлийнхээ өнгө төрх, нэр хүндийг унагаж буйн харамсалтай. Ийм хүн эх орондоо хайртай байж таарахгүй. Үнэхээр л залуусын алга нь загатнаад байдаг юм бол зөвшөөрөгдсөн газар, тодорхой ёс зүйтэй зураг, үг хэллэгээ ядарч унатлаа эрээчих боломж бий шүү дээ. Эх орондоо хайртай байх энгийн зүйлээс эхэлдэг. Нэгэнт зурсан зургийг баллаж арилгадаггүй юмаа гэхэд ханан дээр зураас дахиж сараачих хэрэггүй.
Г.Батзориг 
Мэдээллийн эх сурвалж: Gogo.mn

Shuud.mn шууд сараачив уу?!

Хэсэг хугацааны өмнө гудамжаар явж байхдаа би замын хажуугийн хашаан дээр “Shuud.mn” гэж будгаар бичсэн байсныг харсан “Ямар хийх завгүй дүрсгүй хүүхдүүд нь ингээд хаа сайгүй дэмий юм бичдэг байнаа гээд нэг их юм бодолгүй өнгөрсөн юм. Дараа нь явж байхдаа түүний хажууд “signal” гэж бичсэн байсныг анзаарсан юм. “Энэ одоо бас ямар учиртай юм бол? Интернетийн долгион, утасгүй сүлжээ энэ тэртэй холбоотой юм болов уу” гэж хачирхасхийгээд бас нэг их зүйл бодолгүй өнгөрсөн. Түүнээс хойш санамсаргүй явж байгаад энд тэндхийн ханан дээр  тийм бичиг сараачсан байхыг хараад энэ зүгээр ч нэг хүүхдүүд гар нь загатнахдаа бичсэн зүйл биш харин зохион байгуулалттай байна гэдгийг ойлгосон. “Shuud.mn signal” гэсэн бичгүүд ихэвчлэн олны хөлийн газар, хашаа, байшин дээр, машин замруу харсан байрлалаар бичигдсэн бөгөөд энэ нь хэрвээ “Shuud.mn”-ыг уншдаг бол, мэддэг бол сигналдаарай гэсэн дохио бололтой.

Гадаадын орнуудад төсөв багатайгаар маркетинг хийхийг “партизаны маркетинг” гэж нэрлэдэг бөгөөд олон янзын хувилбар байдаг. Гэхдээ арай ч ингэж бусдын өмч хөрөнгөн дээр зөвшөөрөлгүйгээр сараачиж, хотын өнгө үзэмжийг гутааж маркетинг хийхийг зөвлөдөггүй бөгөөд ийм маркетингийн компанит ажил өрнүүлэх нь олон нийтэд хандаж үйл ажиллагаа явуулдаг байгууллагын зарчим, ёс зүйд арай нийцэмгүй үйлдэл юм.

Граффитиг манай хүүхэд багачууд урлаг гэдэг талаас нь хүлээж авдаг. Харин граффити анх үүссэн АНУ-д ямар байдлаар, хаана зурагдсан, сараачигдсан байна гэдгээс нь хамаарч урлаг эсвэл олон нийтийн өмчинд халдсан гэмт хэрэг гэж үздэг. 1990-ээд онд Нью-Йорк хотод гэмт хэрэг маш их гардаг байсан. Нэг удаа нийтийн байрны гадаа, үдээс хойш нэг эмэгтэйг дээрэмчид дээрэмдэн хутгалж алсан хэрэг гарсан. Тэр эмэгтэй хутгалуулчаад тэнд 30 гаруй минут цус алдсан бөгөөд дараа нь тусламж авч чадалгүй үхсэн. Хамгийн хачирхалтай бөгөөд харамсалтай нь гэгээн цагаан өдөр, бүхний нүдний өмнө болсон тэр гэмт хэргийг цонхоороо харсан хажуугийн байрны олон арван айлын хүмүүсээс хэн нь ч цагдаа дуудаагүй гэдэг. Нью-Йоркийнхний сэтгэл зүрх ийм цэвдэг болоо юу? Би л дээрэмдүүлээгүй бол бусад нь хамаагүй гэж бодоо юу гэж сэтгүүлчид бичиж, шүүмжилж байв. Ийм цаг үед Нью-Йоркийн метрон дотор болон метроны буудлуудад гэмт хэрэг асар их гардаг байсан бөгөөд метроны вагонууд нь зөвшөөрөлгүй зурсан граффитигаар дүүрсэн байдаг байв. Тэр үед Нью-Йоркийн цагдаагийн газрын даргаар шинэ хүн томилогдож ирсэн. Цагдаагийн шинэ дарга “хагархай цонхны онол” гэсэн үзэл баримтлалыг Нью-Йорк хотод хэрэгжүүлэх хэрэгтэй гэж шийдсэн бөгөөд тэрээр том гэмт хэрэгтэй тэмцэхийн тулд эхлээд жижиг гэмт хэрэг, нийгмийн зөрчлүүдтэй хатуу тэмцэж, жижиг ч атугай хууль бус зүйл хийж болдоггүй юм байна гэсэн ухамсар төлөвшүүлэхийг хичээсэн. Ийнхүү Нью-Йоркийн цагдаагийн газар хүн хүч дайчлан метроны граффитчидын эсрэг тэмцэл эхлүүлсэн. Тусгай угаагч нарыг эцсийн буудлууд дээр байрлуулан сахилгагүй дэггүйчүүдийн будсан метронуудыг эцсийн буудал дээр угааж, будаж, цэвэрлэж байв. Хэсэг хугацааны дараа үр дүн эхнээсээ гарч эхэлж, метронд гэмт хэрэг багасаж, билетгүй зорчигчдын тоо буурч, Нью-Йоркчийн иргэд цагдаа нартаа итгэж эхэлсэн гэдэг.

Харахад төдийлөн ажиглагдамгүй энгийн юм шиг “Shuud.mn signal” гэсэн энэ үйлдэл ямар сөрөг үр дагавар авчирж болох вэ? Ийм үйлдлийг хэрвээ зөвшөөрөөд байвал хаа сайгүй, юу ч хамаагүй сараачаад байж болдог юм байна гэсэн ойлголт хүүхэд залуучуудад төрүүлнэ. Түүнчлэн хэрвээ бизнесийн байгууллагууд мөнгө төгрөгөө төлж, зохих зөвшөөрөгдсөн газар, орон зайд сурталчилгаагаа байрлуулахын оронд хаа таарсан газраа хана, хашаа, байшин дээр сараачаад байвал юу болох вэ? Маргааш нь хажууд нь байр зарна, машин авна, танилцана гээд сараачсан байвал гайхах зүйлгүй болж, нөгөөдөр нь аль нэг ханан дээр архи пиво, тамхины зураг өнгө алаглуулж зурж болох нь ээ? Энэ асуудлыг хариуцдаг, зохицуулдаг байгууллагууд үүн дээр анхаарал тавьж ажиллаж, зохицуулах байх гэж итгэж байна. Эс бөгөөс нэг л мэдэхэд Сүхбаатарын талбай дээрх Сүх жанжны хөшөө зөвшөөрөлгүй сараачигчдын зарлалын самбар болох вий.

Гаднах ханан дээрээ будгаар сараачуулсан, Санхүү эдийн засгийн дээд сургуулийн замын урд талд байрладаг “Everyday” дэлгүүрт орж худалдагчдийнх нь сэтгэгдлийг сонслоо:
-    Танай дэлгүүрийн гаднах ханан дээр Shuud.mn гэж будгаар бичсэн байна. Энэ талаар та бүхэн ямар сэтгэгдэлтэй байна вэ? Хэзээ ингэж бичсэн бэ?
-    (нэрээ хэлэхийг хүсээгүй) Худалдагч: 3-4 хоногийн өмнө будаг цацаж бичсэн байсан. Яалаа гэж сайхан сэтгэгдэлтэй байхав дээ. Хүний байшин дээр дураараа ингэж будаг цацаж, эрээчиж болж байгаа юм уу?
-    Танайхаас зөвшөөрөл аваагүй юу?
-    Үгүй. Ямар ч зөвшөөрөл аваагүй. Нэг өглөө ирсэн чинь ийм болчихсон байсан. Манай менежер энийг хараад их уурлаж байсан... гэж ярьж байв.

Улаанбаатар хотод өөр олон газар ингэж сараачсан байсан гэж зарим хүмүүс байршлыг нь хэлж байлаа. Хотыг бүхэлд нь тойролгүй зөвхөн хотын төв гудамжаар явахад олон газар ханан дээр будгаар сараачсан байсантай таарсан. Баянзүрхийн Норжин дэлгүүрээс баруун тийш явахад замын хажуугийн хашаан дээр, 13-р хорооллын буудал дээр, буудлын хажуугийн “Snooker Club”-ын гадна, баруун дөрвөн замын буудал дээр, Арслантай гүүрний баруун урд талд, “Everyday” дэлгүүр, Сүхбаатарын талбайн урд замын урд талын  хашаан дээр, 3-р хорооллын Ахуйн үйлчилгээний төвийн байшингийн ханан дээр, Ачлал худалдааны төвийн урд талын зогсоолын ханан дээр сараачсан байв.

Монголчууд амтай гээд ангалзаад байж болохгүй гэж ярьдаг. Будаач будаач гэхээр сахлаа будав гэж сануулдаг. Зөвшөөрөлгүйгээр, бусдыг бухимдуулан, хотын өнгө үзэмжийг гутаан хаа сайгүй хана, туурга, байшин барилга дээр шууд сараачих замаар маркетингийн сурталчилгааны компанит ажлаа явуулж болохгүй гэдгийг “Shuud.mn”- д сануулах нь зүйтэй бололтой.


Т.Бадрах
Мэдээллийн эх сурвалж: News.mn